Hulpvraag

samen vinden we leuke oplossingen

Je wilt graag dat je kind gelukkig is. Soms gebeuren er dingen waar je je kind voor had willen behoeden, of voelt je kind zich juist verdrietig of boos zónder dat je als ouder weet waar dit door komt. Dan kun je je erg machteloos voelen.

Soms weet een kind zelf eigenlijk niet precies waar hij mee zit, of kan hij het niet goed vertellen. Tijdens de therapie kunnen dan dingen naar boven komen waar het kind zich niet bewust van was of die het kind alleen durft/kan vertellen via een tekening of knuffelbeest.

Wanneer je je als ouder zorgen maakt, hoe vind je dan passende hulp? Moet de oplossing voor je kind komen uit het veranderen van het gedrag, of door het verwerken van ingrijpende ervaringen? Misschien komen de moeilijkheden van je kind voort uit medische klachten. En wat nu als hij of zij gewoon anders dan anderen is?

Bij Duwtje in de Rug worden interventies toegepast die verder gaan dan het behandelen van afzonderlijke symptomen of klachten. Het integratieve zit hem erin dat je kijkt naar wat maakt dat een kind doet zoals hij doet. Uit alle mogelijkheden komen een behandelplan en een therapie voort voor je kind. Zodat we direct aan de gang kunnen gaan, maar dat ik ook, indien nodig, heel gericht door kan verwijzen naar een specialist.

Tijdens de therapie komt je kind zelf tot ontdekkingen hoe hij het best met zijn probleem om kan gaan. Ouders zijn hierbij een belangrijke hulpbron voor het kind. Juist de ouders kunnen hier namelijk heel goed bij helpen. Tijdens de oudergesprekken om de sessies heen is er ruimte om te kijken op welke manier dit het best kan. Ook voor eventuele vragen over de opvoeding kun je bij Duwtje in de Rug terecht.

Hieronder een paar leuke reacties van kinderen en ouders die bij mij zijn geweest:

Meisje (9 jaar):
Tip voor Anoek: Verander niet veel want zo was het goed.
Tip voor de kinderen: Dit helpt, dus wie weet……..?
Zeg alles eerlijk want liegen daar heb je niks aan. Anoek vertelt niks als je niet wil dat anderen het weten. En het is ook gezellig. Soms is het wel fijn om iets aan een ander te vertellen.

Haar ouders:
Onze dochter gaat weer met plezier naar school! Haar teneergeslagen en negatieve gevoel heeft ze met hulp van Anoek om weten te buigen naar een krachtig, positief gevoel. Trots op en blij voor onze dochter en dankbaar voor Anoek haar vele Duwtjes in de Rug!

Ouders van meisje (4 jaar):
We hebben geen moment spijt gehad van de therapie. Precies wat we zochten voor onze dochter! Een onafhankelijke, meelevende, leuke, grappige, professionele kindertherapeute voor ons meiske! Waar ze echt iets aan zou hebben. Daarom hadden we de kosten er graag voor over, en ze heeft er ook écht wat aan gehad, zo ook wij.

meisje (5 jaar):
“Anoek heeft wel honderdduizend speelgoed! ”

jongen (7 jaar):
“Bij Anoek hoef ik tenminste niet te praten als ik dat niet wil.”

Moeder over haar dochter (8):
“Wat ons betreft heeft het geholpen om haar eigen behoeften duidelijker onder woorden te brengen. Eerst was ze ongenuanceerd boos en dwars. Door het traject is duidelijker geworden dat zij behoefte heeft aan orde, inzicht en overzicht. Het is fijn dat dat duidelijk is, daarmee kunnen we allemaal goed leven. Daar houden we dan gewoon rekening mee. Ze begint nu ook steeds vaker in staat te zijn haar punten los te laten en van onderwerp te veranderen. Dat is ook heel fijn. Kortom, de boze buien worden minder, op school gaat het goed, ze kan zich handhaven zonder conflicten, komt op een goede manier voor zich op en is in staat conflicten ook bij te leggen. Kortom, wij zien een heleboel vooruitgang, die absoluut ook aan het traject toe te schrijven is. Over de dingen die jullie besproken hebben, hebben we overigens bijna niets terug gehoord, maar het heeft kennelijk wel gewerkt.”

jongen (op een ansichtkaart):
“Hoi Anoek,
Ik heb de top bereikt! Dankzij jou ben ik helemaal bovenin de Eiffeltoren geweest. De vakantie was geweldig en op school gaat het ook heel goed!”

Zijn ouders hadden zich zorgen gemaakt omdat hij niet graag naar school ging. Zelf vond hij dat hij meer last had van zijn hoogtevrees. Door het versterken van zijn eigen basis en zelfvertrouwen, sloeg hij twee vliegen in één klap, want hij voelde zich stabieler, letterlijk en figuurlijk.

meisje (5):
Op school was ze druk en stoeide vaak met de jongens uit haar groep. Ze vond het moeilijk om in de kring op haar beurt te wachten en de groepsregels in acht te nemen. Thuis luisterde ze ook vaak niet, of deed ze de dingen op haar eigen manier.

Toen ze bij mij een tekening ging maken, tekende ze een koning en een monster. Het monster wilde de koning in het water gooien, koken en opeten. Toen ik vroeg hoe de koning dat vond, zei ze: “niet leuk, maar het monster moet wel eten.” Ik vroeg haar wat een fijne oplossing zou zijn voor allebei. Ze bedacht toen zelf dat het monster achter een hek zou kunnen, maar wel in een groot reservaat. De koning kon hem dan dennenappels voeren, die vond het monster ook erg lekker.

Via de tekening vertelde ze mij dat ze grenzen prettig vindt en zich best aan regels kan houden, maar behoefte heeft aan veel ruimte. Haar ouders herkenden dit, en wilden er op gaan letten haar meer zelf te laten doen en beslissen. Misschien zou dit betekenen dat ze een keertje zonder tandenpoetsen naar bed zou gaan, maar door het vertrouwen dat haar ouders in haar hadden, ging ze zich al snel verantwoordelijker gedragen!

Jongen (11):
“Anoek helpt je verder zonder dat je het merkt en het is gezellig.”